Dag 8 op Aruba
Vandaag is de grote dag. De vaardigheidstoetsen worden afgenomen.
De toetsen van het 1e trimester worden door iedereen gehaald. ’s Middags zijn de toetsen van het 2e trimester aan de beurt. Ook deze worden door iedereen gehaald. Alleen Annemarie kan ons niet over tuigen en zakt voor deze toets. Later op de middag mag zij een hertoets doen en nu slaagt zij wel.
Omdat Shardha en Shaline moeite hadden met de Nederlandse vraagstelling van de theorietoets mogen zij een mondelinge hertoets doen. Hieruit blijkt dat zij de stof toch voldoende beheersen en slagen zij alsnog voor hun theorietoets.
Al met al een heftige, emotionele dag waarbij veel tranen vergoten zijn, maar met gelukkig een goed einde.
Omdat het inchecken via internet niet lukte zijn we om 5 uur naar het vliegveld gereden om in te checken en de bagage alvast af te geven. Daarna hebben we de auto ingeleverd. Om 6 uur kwamen Shaline en Shardha ons halen om met zijn allen de goede afloop te vieren.
We hebben heerlijk gegeten en de certificaten werden uitgedeeld.

Shaline kon gelukkig ook weer lachen…

Na afloop werd er een groepsfoto gemaakt voor de Arubaanse krant.

Om 20.00 uur bracht Esther ons naar het vliegveld. Het vliegtuig vertrok mooi op tijd om 21.25 uur. Na een voorspoedige vlucht kwamen we om 12.25 uur Nederlandse tijd op Schiphol aan.
Om 15.00 uur waren we weer thuis en was ook het Tweede Aruba Avontuur ten einde.
Dag 7 op Aruba
Vanmorgen onze laatste ochtend samen vrij. Marco en ik zijn naar Oranjestad gegaan en hebben ons nog even lekker laten verwennen met een smoothie.

Om half twaalf heeft Marco mij weggebracht naar de verloskundigen praktijk. Mariëtte had net de theorietoets nagekeken, die ’s morgens gemaakt was. Alleen Annemarie had voldoende punten gescoord. Esther zat op het randje wat het aantal fouten betreft en de anderen hadden eigenlijk allemaal teveel fouten om te slagen. Mariëtte heeft besloten om de vragen nogmaals na te kijken of er misschien een aantal geschrapt kunnen worden, maar dan blijven er waarschijnlijk toch nog 3 (of 4 ) over die een hertoets moeten doen. De stemming was dus niet optimaal.
Verder wel lekker geoefend met ze. Je kon wel goed merken dat ze zonder begeleiding hebben moeten oefenen, ze waren dan ook erg blij met de praktijkles van vanmiddag. Ik heb ze een aantal tips aan de hand kunnen doen. Ik ben erg benieuwd hoe het morgen gaat. Voor 5 heb ik goede hoop, van eentje ben ik bang dat ze het niet gaat redden.
Marco heeft zich vanmiddag prima vermaakt in de vlindertuin.

En heeft mooie plaatjes van vlinders geschoten.

Onderweg kwam hij deze Hollandse molen nog tegen.

Morgen de hele dag vaardigheidstoetsen. Marco is van plan om samen met Annelies naar de Struisvogel Farm te gaan en de Aloë Vera fabriek.
En dan zit het alweer op. Eind van de middag is nog een borrel gepland. Ik hoop dat er inderdaad wat te vieren valt.
Morgenavond om 21.25 uur vliegen we weer richting Nederland. Ik weet niet of ik morgen nog tijd heb om een berichtje te schrijven.
Dag 6 op Aruba
Vandaag zijn Marco, Mariëtte, Annelies en ik met een tour ‘onder water’ mee geweest. Eerst gingen we met een boot vanaf de Pelican Pier bij het Holliday Inn Hotel. Na 20 minuten varen kwamen we bij de Seaworld Explorer. Dat is een boot waarbij de passagiers onder de waterlijn zitten. Deze boot voer naar een scheepswrak, de Antilla. Dit is een Duits schip dat in de WO 2 vergaan is vlak voor de kust van Aruba. Een klein deel steekt zelfs nog boven het water uit. Ook hebben we nog een stuk van het Arashi Rif gezien. Veel vissen gezien. De foto’s zijn niet van heel bijzondere kwaliteit, maar willen we jullie toch niet onthouden.

De kapitein van de boot en de gids, die allemaal bijzonderheden vertelde over de omgeving, het rif en de geschiedenis van de Antilla. Hier zijn we nog op de boot die ons naar de Seaworld Explorer bracht.

De kustlijn van Aruba verdwijnt in de verte.

Dit is het interieur van de Seaworld Explorer. Zoals je kunt zien zitten de passagiers onder de waterlijn.

Een school sardientjes.

Een deel van het wrak.
Het was allemaal erg indrukwekkend en we zijn weer een hele ervaring rijker.
Vanavond eten we allemaal thuis. Gisteren is het budget van twee dagen eten opgegaan in de ‘Flying Fishbone’. Marco en ik hebben lassagna gehaald bij de supermarkt. Heb ik trouwens erg veel zijn in.
P.S. Annemarie, hoe kom jij vrijdag en zaterdag in Elst? Wil je zaterdag soms thuis slapen? Dan hoef je niet helemaal terug naar de Heilig Landstichting. Wij komen zaterdagmiddag thuis. Kunnen we zondag je spullen wel ophalen.
Dag 5 op Aruba
Vanmorgen zijn Marco en ik naar Oranjestad gegaan om de laatste cadeautjes te kopen. Ook hebben we bij Tommy Hillfiger een bermuda voor Marco gekocht. Lekker wat gedronken bij The Paddock.
Vanmiddag zijn we weer een stukje van het eiland gaan verkennen. Annelies ging met ons mee, omdat Mariëtte moest werken en ze anders de hele middag alleen zou zitten.
Eerst zijn we naar de Californian Lighthouse gegaan. Dat is een verlaten vuurtoren.

Onderweg nog mooie bloemen gezien.

Daarna naar Alto Vista Chapel, een klein kapelletje. Op de weg hier naar toe stonden allemaal kruisen langs de weg en borden met teksten. Op de achterkant van deze borden stond het Onze Vader geschreven. Op ieder bord een regel, vanaf de kapel naar beneden.

Mooi interieur van de kapel.

Daarna naar de Natural Bridge, een natuurlijke brug over het water die 3 jaar geleden is ingestort, maar waar toch nog heel veel mensen naar komen kijken. Daar hebben we een ijsje – schaved ice – gegeten (geschaafd waterijs met limonadesiroop).

Marijke had een tip gekregen van een goed visrestaurant. Dus daar reden we vanavond heen om te eten. Bleek dit restaurant gesloten te zijn. Jammer, want we hadden er toch 25 minuten voor gereden. Tegelijk met ons arriveerden er lokale mensen die hier ook wilden eten. Deze mensen wisten nog een ander leuk visrestaurant. Dus daarheen gereden. Was deze ook gesloten!! Toevallig kwam de eigenaar er net aan en die vertelde dat het restaurant gerenoveerd werd. Maar hij wist wel weer een ander visrestaurant.
Omdat we ondertussen toch flink honger hadden zijn we hier maar heen gereden. Dit was een erg sfeervol restaurant, waar gelukkig nog een tafel voor 6 vrij was. Het bleek wel een prijzig restaurant te zijn. Maar ja, we waren er nu eenmaal, dus hebben we er maar van genoten. De vis was trouwens verrukkelijk, mahi mahi, een lokale vis die deze dag nog gevangen was.
Ook kwam er een saxofonist aan ons tafeltje. Hij speelde een aantal nummers en we hebben gezellig met hem gepraat. Zijn eerst kennismaking met Nederland was 30 jaar geleden. Hij werd toen door een oom meegenomen naar het naaktstrand in Zandvoort en de wallen in Amsterdam. Dat kon hij zich nog goed herinneren!

Om half elf waren we weer thuis.
Dag 4 op Aruba
Vandaag was het de eerste lesdag voor Marijke. Mariëtte en Marijke vertrokken om kwart over acht naar het ziekenhuis. Om half elf kwam Mariëtte mij halen om naar de verloskundigen praktijk te gaan. Het was erg leuk om iedereen weer te zien. Ze waren erg zenuwachtig voor de toetsen donderdag en vrijdag.
Na tussen de middag een boterhammetje gegeten te hebben zijn Ruud, Marco en ik naar het strand gegaan om te snorkelen. Ruud had dit al vaker gedaan en wilde ons wel onderwijzen. Ik had al gauw in de gaten dat snorkelen voor mij niets was. Ik kan al niet door mijn mond ademen, laat staan door een slang. Dus besloot ik wat te dobberen en wat te zonnen op het strand.
Marco hield het wat langer vol. Ook hij had moeite met ademen, maar is toch een eindje uit de kust gegaan en heeft een aantal vissen gezien.

Zeemeeuw op rots.


Aan het strand staan mooie huizen…
Tegen drieën gingen we weer terug. Ruud ging Marijke ophalen in het ziekenhuis. Hierna hebben we gezellig gekletst en geborreld. Mariëtte en Annelies hadden geshopt en kwamen daarna bij ons zitten.
Vanavond gegeten in de Blue Dolphin Bar en daarna de weblog bijgewerkt.

Dag 3 op Aruba
Vanmorgen lekker naar het strand geweest, Eagle Beach. Het was gezellig druk, maar niet te vergelijken met Scheveningen op een zonnige dag. Lekker een beetje gezwommen en in de schaduw een boek gelezen.

Ziet dit er niet heerlijk uit?

Vanmiddag zijn we met de auto het eiland een beetje rond gereden. In zuidelijke richting naar Baby Beach. daar hebben we naar de kite-surfers staan kijken. Dit deel van het eiland is niet zo mooi, erg dor en droog.

Kite-surfers…

Hier lopen wilde geiten. Je snapt niet dat er nog wat te grazen valt, want volgens mij is alles dor.
P.S. Marlies: Annemarie komt pas zondagmiddag weer thuis, dan kan ze zondagmorgen geen crèche doen. En ja, de tas is erg mooi, maar ik verklap verder lekker nog niks.
dag 2 op Aruba
Na een verkwikkende nachtrust werden we vanmorgen uitgerust wakker. Eerst een lekker kopje thee gedronken en daarna is Marco wat foto’s gaan maken. Daarna met z’n allen koffie gedronken bij Mariëtte op het terras.

Om half elf stond iemand van het autoverhuurbedrijf bij de receptie om ons mee te nemen, zodat alle administratie van de autohuur afgehandeld kon worden. Daarna konden we allemaal met een auto naar Blue Village terug. Eerst maar even getankt, geld gepind en boodschappen gedaan.
Marco en ik zijn daarna naar de markt gegaan om cadeautjes voor de kinderen te kopen. Marlies en Annemarie: we hebben voor jullie een mooie tas gekocht. Welke, dat blijft nog even een verrassing…
In Oranjestad nog wat gewandeld en wat lekkers gedronken bij Paddock.

Op de rotsen bij de zee heel veel leguanen gezien.


Daarna weer naar huis. Terwijl Marco siësta hield heb ik nog even heerlijk gezwommen in het zwembad voor onze deur. Hierna opdrogen en een boek lezen. Wat is het hier toch heerlijk.
Vanavond hebben we met z’n zessen gegeten bij de Blue Dolphin Bar. Lekker gekletst en daarna naar bed.
dag 1 van ons nieuwe aruba avontuur
Na een voorspoedige vlucht zijn we weer veilig op Aruba aangekomen. De reis duurde wel lang, want we hadden een tussenstop op Sint Maarten. Daar hebben we meer dan een uur op het vliegveld gestaan, terwijl we er niet uit mochten. Ook het vertrek van St. Maarten ging niet zonder slag of stoot, want er was een dame ingestapt die niet tevreden was over haar plaats. Ze vond het allemaal veel te rumoerig om haar heen, teveel kinderen en eigenlijk ook teveel mensen. Maar ja, dat heb je nu eenmaal in een vliegtuig. Nadat deze dame enigszins gekalmeerd was konden we dan eindelijk vertrekken.
Ons vliegtuig: de Audrey Hepburn.

Nog even wat eten en drinken op Schiphol.

Om 20.05 uur plaatselijke tijd landden we op Aruba. Annemarie stond ons al op te wachten. ze had al beloofd ons op te halen, maar omdat we met z’n zessen waren met veel bagage had ik niet gedacht dat het zou lukken. Maar Annemarie heeft een grote auto. Alle bagage paste achterin. Toen moesten we nog met z’n zevenen in de auto. Annemarie achter het stuur, Mariëtte met Annelies op schoot voorin, Ruud, met Marijke op schoot, Marco en ik achterin. Ze zijn hier niet zo streng wat de verkeersregels betreft.
Zo kwamen we aan bij Blue Village.

Annemarie staat ons al op te wachte op het vliegveld.

Nadat we eerst nog samen wat gedronken hadden bij de Blue Dolphin gingen we naar bed voor een welverdiende bedrust.
V.l.n.r Mariëtte, Ruud, Marijke, Marco en Wilmy.
P.S. Marlies, wil jij de crèche van Annemarie overnemen? Volgens mij is dat volgende week zondag de 23e. Kijk anders even in de agenda. Niet vergeten hoor!!
-
Recent
-
Links
-
Archief
- april 2010 (22)
- maart 2010 (1)
- juni 2007 (8)
- april 2007 (1)
- januari 2007 (17)
- december 2006 (7)
-
Categorieën
-
RSS
Entries RSS
Comments RSS
