Dag 6 op Aruba

Vandaag zijn Marco, Mariëtte, Annelies en ik met een tour ‘onder water’ mee geweest. Eerst gingen we met een boot vanaf de Pelican Pier bij het Holliday Inn Hotel. Na 20 minuten varen kwamen we bij de Seaworld Explorer. Dat is een boot waarbij de passagiers onder de waterlijn zitten. Deze boot voer naar een scheepswrak, de Antilla. Dit is een Duits schip dat in de WO 2 vergaan is vlak voor de kust van Aruba. Een klein deel steekt zelfs nog boven het water uit. Ook hebben we nog een stuk van het Arashi Rif gezien. Veel vissen gezien. De foto’s zijn niet van heel bijzondere kwaliteit, maar willen we jullie toch niet onthouden.

De kapitein van de boot en de gids, die allemaal bijzonderheden vertelde over de omgeving, het rif en de geschiedenis van de Antilla. Hier zijn we nog op de boot die ons naar de Seaworld Explorer bracht.

De kustlijn van Aruba verdwijnt in de verte.

Dit is het interieur van de Seaworld Explorer. Zoals je kunt zien zitten de passagiers onder de waterlijn.

Een school sardientjes.

Een deel van het wrak.

Het was allemaal erg indrukwekkend en we zijn weer een hele ervaring rijker.

Vanavond eten we allemaal thuis. Gisteren is het budget van twee dagen eten opgegaan in de ‘Flying Fishbone’. Marco en ik hebben lassagna gehaald bij de supermarkt. Heb ik trouwens erg veel zijn in.

P.S. Annemarie, hoe kom jij vrijdag en zaterdag in Elst? Wil je zaterdag soms thuis slapen? Dan hoef je niet helemaal terug naar de Heilig Landstichting. Wij komen zaterdagmiddag thuis. Kunnen we zondag je spullen wel ophalen.

Dag 5 op Aruba

Vanmorgen zijn Marco en ik naar Oranjestad gegaan om de laatste cadeautjes te kopen. Ook hebben we bij Tommy Hillfiger een bermuda voor Marco gekocht. Lekker wat gedronken bij The Paddock.

Vanmiddag zijn we weer een stukje van het eiland gaan verkennen. Annelies ging met ons mee, omdat Mariëtte moest werken en ze anders de hele middag alleen zou zitten.
Eerst zijn we naar de Californian Lighthouse gegaan. Dat is een verlaten vuurtoren.

Onderweg nog mooie bloemen gezien.

Daarna naar Alto Vista Chapel, een klein kapelletje. Op de weg hier naar toe stonden allemaal kruisen langs de weg en borden met teksten. Op de achterkant van deze borden stond het Onze Vader geschreven. Op ieder bord een regel, vanaf de kapel naar beneden.

Mooi interieur van de kapel.

Daarna naar de Natural Bridge, een natuurlijke brug over het water die 3 jaar geleden is ingestort, maar waar toch nog heel veel mensen naar komen kijken. Daar hebben we een ijsje – schaved ice – gegeten (geschaafd waterijs met limonadesiroop).

Marijke had een tip gekregen van een goed visrestaurant. Dus daar reden we vanavond heen om te eten. Bleek dit restaurant gesloten te zijn. Jammer, want we hadden er toch 25 minuten voor gereden. Tegelijk met ons arriveerden er lokale mensen die hier ook wilden eten. Deze mensen wisten nog een ander leuk visrestaurant. Dus daarheen gereden. Was deze ook gesloten!! Toevallig kwam de eigenaar er net aan en die vertelde dat het restaurant gerenoveerd werd. Maar hij wist wel weer een ander visrestaurant.
Omdat we ondertussen toch flink honger hadden zijn we hier maar heen gereden. Dit was een erg sfeervol restaurant, waar gelukkig nog een tafel voor 6 vrij was. Het bleek wel een prijzig restaurant te zijn. Maar ja, we waren er nu eenmaal, dus hebben we er maar van genoten. De vis was trouwens verrukkelijk, mahi mahi, een lokale vis die deze dag nog gevangen was.
Ook kwam er een saxofonist aan ons tafeltje. Hij speelde een aantal nummers en we hebben gezellig met hem gepraat. Zijn eerst kennismaking met Nederland was 30 jaar geleden. Hij werd toen door een oom meegenomen naar het naaktstrand in Zandvoort en de wallen in Amsterdam. Dat kon hij zich nog goed herinneren!

Om half elf waren we weer thuis.