dag 1 van ons nieuwe aruba avontuur

Na een voorspoedige vlucht zijn we weer veilig op Aruba aangekomen. De reis duurde wel lang, want we hadden een tussenstop op Sint Maarten. Daar hebben we meer dan een uur op het vliegveld gestaan, terwijl we er niet uit mochten. Ook het vertrek van St. Maarten ging niet zonder slag of stoot, want er was een dame ingestapt die niet tevreden was over haar plaats. Ze vond het allemaal veel te rumoerig om haar heen, teveel kinderen en eigenlijk ook teveel mensen. Maar ja, dat heb je nu eenmaal in een vliegtuig. Nadat deze dame enigszins gekalmeerd was konden we dan eindelijk vertrekken.

Ons vliegtuig: de Audrey Hepburn.

Nog even wat eten en drinken op Schiphol.

Om 20.05 uur plaatselijke tijd landden we op Aruba. Annemarie stond ons al op te wachten. ze had al beloofd ons op te halen, maar omdat we met z’n zessen waren met veel bagage had ik niet gedacht dat het zou lukken. Maar Annemarie heeft een grote auto. Alle bagage paste achterin. Toen moesten we nog met z’n zevenen in de auto. Annemarie achter het stuur, Mariëtte met Annelies op schoot voorin, Ruud, met Marijke op schoot, Marco en ik achterin. Ze zijn hier niet zo streng wat de verkeersregels betreft.
Zo kwamen we aan bij Blue Village.

Annemarie staat ons al op te wachte op het vliegveld.

Nadat we eerst nog samen wat gedronken hadden bij de Blue Dolphin gingen we naar bed voor een welverdiende bedrust.
V.l.n.r Mariëtte, Ruud, Marijke, Marco en Wilmy.

P.S. Marlies, wil jij de crèche van Annemarie overnemen? Volgens mij is dat volgende week zondag de 23e. Kijk anders even in de agenda. Niet vergeten hoor!!

Nog 7 weken

Over 7 weken wordt het Aruba Avontuur voortgezet. De verloskundigen op Aruba zijn hard aan het oefenen en sturen trouw iedere keer hun opdrachten naar Nederland. Half juni moeten zij examen doen. Dus reis ik weer af naar Aruba. Samen met Marco dit keer. We hebben er een paar dagen aan vastgeplakt om met z’n tweetjes van het tropische eiland te genieten.
Marlies blijft alleen thuis en Bram en Annemarie gaan uit logeren.

Om mijn weblog een beetje up to date te houden schrijf ik af en toe een berichtje. (Ik mocht het eens verleren.)

De laatste dag en de terugreis

Dinsdag 17 januari 2007: laatste dag in Aruba. Vanmorgen de auto teruggebracht en de sleutel van het appartement ingeleverd. Marisol kwam mij om 11.30 uur ophalen om nog wat extra te oefenen op zwangeren. Helaas was Shaline verhinderd. Jammer, want wat extra oefening zou haar goed doen.
Om 12.45 uur met Esther, Michael, Marisol, Annemarie en Jane geluncht bij Délifrance (jazeker, die zit ook op Aruba). Daarna met Annemarie nog 2 zwangeren ‘bekeken’.

Annemarie heeft mij om 15.30 uur naar het vliegveld gebracht. Daar kwam ook Esther om afscheid te nemen.

Om 17.55 uur zou mijn vlucht gaan. Deze was echter vertraagd, zodat we om 18.25 uur vertrokken. Na een kwartiertje vliegen landden we op Curacao. Iedereen moest daar uitstappen en weer door de detectiepoortjes. 3 kwartier wachten op het vliegveld en toen mochten we weer instappen. Om 20.45 uur begonnen we aan de grote oversteek. ’s Nachts niet veel geslapen.

De aankomst in Nederland was spectaculair: zware storm!! We zouden om 9.55 uur landen, maar omdat er nog een toestel op de landingsbaan stond, moesten we 10 minuten wachten. Daarna werd de landing ingezet, deze zou 5 minuten duren, maar omdat de landingsbaan nog steeds niet vrij was, duurde dit een half uur. En dit onder hevige turbulentie!! De helft van de pasagiers heeft zijn ontbijt in de kotszakjes gedeponeerd.

Iedereen was blij weer vaste grond onder zich te voelen. Toen was het 10.35 uur. Daarna langs de drugshonden door de douane. Uitgebreid vragen beantwoorden over het doel van de reis. Daarna kilometers lopen naar de bagageband. Toen weer alle bagage door de scanner. Om 11.25 uur stond ik eindelijk in de hal waar Marco mij al opwachtte.

Eerst samen een bakje koffie gedronken. Daar had ik wel zin in, want ook ik had mijn ontbijt aan de KLM teruggegeven.

Lange weg naar huis door de storm. Gelukkig veilig thuis gekomen. Heerlijk om weer thuis te zijn. Kinderen knuffelen en kadootjes uitdelen.

Het Aruba Avontuur is ten einde…

Dag 11 op Aruba

Vandaag gelukkig weer warm water uit de douche.Toch wel lekker als je je haren wilt wassen.
Vandaag de laatste officiële lesdag. Weer veel praktijk geoefend en de laatste theorieles gegeven, congenitale afwijkingen.

Nadat ik nog een demonstratie van de vaardigheidstoets 1e trimester had gegeven kwam de champagne te voorschijn. Alhoewel het examen nog komt (over een half jaar) wilden ze toch vieren dat de cursus erop zat…

Morgen komt Marisol mij om 11.30 uur halen. Zij en Shaline gaan dan nog oefenen op een patiënt. Daarna gaan we met z’n allen lunchen.

Annemarie kan na de lunch ook nog op 2 patiënten oefenen. En dan is het echt afgelopen en moeten ze het alleen doen.

Esther brengt mij dan naar het vliegveld. Om 17.55 uur gaat mijn vlucht. Ik verwacht om 10.30 uur Nederlandse tijd op Schiphol te landen.

Dag 10 op Aruba

Vanmorgen naar de Setar gegaan om een nieuwe Wi-Fi-kaart te kopen. Morgenochtend loopt de huidige af en ik wil graag tot de laatste dag op mijn weblog kunnen schrijven. Daarna bij de bakker krentenbollen gehaald.

Nog wat in mijn boek gelezen en toen was het alweer tijd om te gaan werken. Iedereen heeft lekker kunnen oefenen op een aantal zwangeren. De theorieles van vandaag ging over tweelingen. Omdat Esther een mevrouw kende die zwanger is van een tweeling heb ik hier een demonstratie op gegeven. Ook een demonstratie van de vaardigheidstoets gegeven, zodat ze precies weten wat er over een half jaar van ze verwacht wordt.

Omdat ik vandaag geen tijd had om spannende dingen te beleven, hier een paar plaatjes van huizen aan het begin van Blue Village.

Zoals jullie kunnen zien is de bouw hier heel anders dan in Nederland.

Dit huis staat iets verder weg en deze mensen hebben duidelijk meer geld. Hoewel Aruba een groen eiland is hebben de huizen hier geen tuin. De grond om de huizen is erg kaal. Toch regent het hier regelmatig. De laatste paar dagen zijn er al heel wat buien gevallen. Het water komt dan met bakken uit de lucht, maar dan ineens is het ook weer afgelopen.

Dag 9 op Aruba

Vanmorgen voor de tweede keer geen warm water uit de douche. Dat betekende dus haren wassen met koud water. Nu is dat hier niet zo erg als in Nederland, maar het is toch even doorbijten.

Toen ik een paar boodschapjes wilde doen bij de supermarkt hier op het complex bleek deze dicht te zitten, terwijl hij ook op zondag al om half zeven open is.

Na het ontbijt heb ik onder het genot van een kopje koffie mijn boek uitgelezen. Daarna ben ik op weg gegaan naar naar de Struisvogel Farm (Ostrich Farm).

Dit is een volwassen struisvogel. Het is een vrouwtje. Dat kun je aan de kleur zien, vrouwtjes zijn bruin en mannetjes zijn zwart.

Het was erg rustig op de Farm. Ik was op dat moment de enige gast, dus kreeg ik een privé-rondleiding. Volgens de mevrouw bij de balie is het zondagmorgen altijd rustig. Zaterdagavond gaan de mensen laat naar bed, drinken wat (of een beetje meer) en komen dan zondagmorgen wat moeilijk op gang.
Ik vond het niet erg, want nu had ik alle tijd om alles goed te bekijken en foto’s te maken. De gids bood zelf al aan foto’s van mij te maken.

Dit zijn jong volwasen struisvogels. Zoals je ziet zijn ze erg hongerig…

Na een uurtje had ik alles wel gezien en ben ik naar Oranjestad gereden. Omdat daar vandaag 2 cruiseschepen aangelegd hadden waren er veel winkels open en was het gezellig druk.
Bij The Paddock een tosti gegeten en een aardbeiensmoothie gedronken.

Omdat ik niets meer te lezen had besloot ik een boekwinkel te zoeken. Heb daar een boek gekocht. Vanmiddag thuis al lekker in zitten lezen.
Vanavond ga ik in de Blue Dolphin (eetgelegenheid/bar voor ons appartement) eten.

Mijn laatste vrije dag zit er bijna op. Vind ik niet zo erg, want alleen is toch een stuk minder gezellig dan met z’n tweeën. Mariëtte, ik mis je nu al!!!

Morgen lange dag om les te geven, van 13.00 – 20.00 uur. Ben benieuwd hoe het gaat met de cursisten. Omdat ze alle informatie in korte tijd voor hun kiezen krijgen duizelt het ze soms. Eens zien of ze in het weekend uitgerust zijn.

Dag 8 op Aruba

Vanmorgen met Mariëtte, Esther en Shaline naar de praktijk van dokter Ho-Kang-You (gynaecoloog) geweest. Overleg gehad over het maken van de echo’s en gevraagd of hij de verloskundigen wilde begeleiden tijdens het oefenen het komende half jaar. Deze dokter is een echte workaholic en heeft ons enthousiast zijn hele praktijk laten zien. Hij heeft meerdere echo-apparaten. Zijn nieuwste is de Alpha10 van Aloka, welke het Rijnstate Ziekenhuis ook heeft. Neusje van de zalm!!!

Daarna zijn Mariëtte en ik naar Oranjestad gegaan om (nog meer) presentjes voor de thuisblijvers te kopen. (Op het vliegveld later vanavond bleek Mariëttes koffer bijna 3 kilo te zwaar!)

Ook weer tropische drankjes gedronken. Nu we ze eenmaal ontdekt hebben kunnen we er geen genoeg van krijgen.

Op de rotsen bij de zee 2 leguanen gezien.

Bij eetcafé The Paddock op het terras aan zee lekker gegeten…

…en van de zonsondergang genoten. Het is hier al om 19.00 ur donker.

Daarna naar huis gegaan, waar Mariëtte haar koffer heeft gepakt en om 20.00 uur zijn we naar het vliegveld gegaan. Mariëttes vlucht gaat om 22.35 uur.

Raar idee dat ik nu alleen ben. Morgen nog een vrije dag. Ik heb het plan om naar de Struisvogel Farm te gaan. Morgen kunnen jullie mijn belevenissen hierover lezen. Nu ga ik nog wat drinken, beetje lezen en dan naar bed.

Dag 7 op Aruba

Aangezien we in het regenseizoen zitten valt er af en toe een bui. Omdat ik bijna de hele dag moest werken heb ik er niet veel van gemerkt, maar volgens Mariëtte is het vandaag de hele dag bewolkt geweest en heeft het regelmatig geregend.

Vandaag veel praktijk 2e trimester geoefend. De verloskundigen hebben er wel feeling voor. Annemarie is verpleegkundige, maar mist toch heel veel basiskennis, waardoor zij wat meer moeite met de lesstof heeft dan de anderen.

Omdat het onze laatste avond samen is besloten we een cocktail te gaan drinken bij de bar voor ons appartement. We kregen een heerlijk zoet drankje met bananenlikeur, jus d’orange en nog wat, maar dat weet ik niet meer. Marlies, hier komt een foto van je moeder aan de drank.

Daarna nog een glaasje fris om weer helder te worden, ik een ananassap en voor Mariëtte een (rum)cola. (Iets minder fris dan het sap.)

Morgen gaat Mariëtte nog met 2 verloskundigen naar de gynaecoloog om overleg over o.a. de stages van de dames (en heer) te praten. Deze 2 weken krijgen ze alle lesstof voor hun kiezen en oefenen we een aantal dagen op zwangeren, maar straks zullen ze toch zelf moeten oefenen om in juni hun examen te halen. Dan is het wel handig als de gynaecoloog hen hierbij wil begeleiden.

’s Avonds vliegt Mariëtte weer naar huis. Hopelijk klaart het weer in Nederland wat op, want vandaag had de vlucht naar Nederland 1 1/2 uur vertraging.

Dag 6 op Aruba

Nou, nou, hoeveel broekjes moeten we nou meenemen? Ik denk als we er 25 kopen dat we dan een heel eind in de goede richting komen. Misschien krijgen we dan wel korting.

Vandaag veel gewerkt. Geen tijd voor winkelen of andere leuke dingen. Lekker aangeklungeld vanmorgen. Op ons gemak broodjes gehaaald bij de bakker voor het ontbijt. Ook een gebakje meegenomen. Beetje gelezen en gekletst en om 13.00 uur begon mijn les. Praktijkles 1e trimester en theorie 2e en 3e trimester.
Mariëtte had om 13.30 uur een afspraak in het ziekenhuis. Ze heeft geregeld dat we voorlopig nog minstens 4x naar Aruba kunnen gaan. Moeten we onze kennis van MRI en CT wel even bijschaven. (Wat heet bijschaven, ik weet er helemaal niets van, en Mariëtte ook niet. Dit zijn technieken van na onze Rö-tijd). Gelukkig willen ze op echogebied ook veel leren. Helaas geen obstetrie. (Snif!).

Kijk eens wat lekker…..

Speciaal coor Marlies een foto van ons. Helaas niet met cocktail, maar wel met lekker eten en een glaasje wijn. Hier hebben we zondagavond gegeten. Dit restaurant heet Madame Janette en het ligt bij de ingang van ons appartementencomplex.

Dit is de hele groep cursisten met ons op de foto.

Bovenste rij v.l.n.r: Mariëtte, Esther, Michael, Shaline en Marisol.
Onderste rij v.l.n.r: Sharda, Annemarie en Wilmy.

Nog even een Arubaans straatje. Zoals jullie zien is het hier echt heel anders dan in Nederland.

Voor vandaag wel weer genoeg laten zien. Morgen komt er weer een vervolg. Leuk dat jullie zoveel reageren. Kijken we iedere keer weer naar uit.

P.S. De laatste foto van gisteren is geen kermis, maar een winkelcentrum in Oranjestad met hele dure winkels.

Dag 5 op Aruba -vervolg-

Mijn eerste lesdag zit er ook op. Het leven is hier niet zo gestructureerd als in Nederland en wat gisteren afgesproken is geldt vandaag al niet meer. Zo is het lesrooster op verzoek van de verloskundigen al 2x veranderd. Zo kon het gebeuren dat ik vanmorgen al moest werken i.p.v. vanmiddag. Voordeel was dat we de middag vanaf 13.30 uur voor onszelf hadden.

Wat we vanmiddag gedaan hebben zel Mariëtte vertellen:

Na een vroege ochtend gewerkt te hebben zijn Wilmy en ik op souveniers jacht gegaan. We willen natuurlijk voor het thuisfront wel wat mee nemen. Maar dat is makkelijk gezegd dan gedaan. In Oranje stad zijn genoeg winkels en stalletjes maar alles wat ik leuk vind heb ik al eens voor thuis meegenomen vanuit Curacao. Het enige verschil is dat er nu Aruba op staat. Wilmy heeft inmiddels al hele tassen vol aan leuke dingen gekocht en ik kom niet verder dan een ketting voor mezelf. Maarja zo mag ik natuurlijk niet thuis komen. Nadat even lekker op een terrasje heb gezeten metg wat drinken en een donut hebben we weer nieuwe moed verzameld en gaan weer dapper verder. Het is wel leuk hier in Oranjestad. Er liggen een stuk of drie of vier hele grote cruise schepen in de haven. Je kunt je haast niet voorstellen hoe hoog die zijn. Wel een flat gebouw van 6 verdiepingen hoog. Hoeveel mensen kunnen daar wel niet op? Vast heel veel want het wemelt van de amerikaanse toeristen. Allemaal dikke uitgezakte mensen die zich een juweliers winkel laten in praten. Wij maken ons een voorstelling van deze mensen met een diamant aan elke vinger. Volgens ons past dit helemaal niet bij deze mensen.

Bij de haven is een leuk marktje en we vinden een aantal leuke dingetjes om te kopen. We hebben ook hele leuke broekjes gezien maar we weten nog niet wie van de meiden dit zou durven dragen. Hieronder een foto en graag een reaktie met maat als zo’n broekje wel wat voor jou is.

Na een lange dag doen we ons te goed aan lasagna. We komen tot de conclusie dat we nog geen arubaans eten op hebben. Het wordt tijd om dit binnenkort toch eens uit te proberen. We laten jullie natuurlijk weten als dit gaat gebeuren.
Als afsluiting hoop ik dat Moniek dit verhaaltje leuk genoeg vindt van mijn kant.